© Sven Laurent

Als er aanleidingen zijn tot oorlog, dan is de lambiek er een van. De lambiek is uniek in de hele wereld. Ik hoor de spotvogels onder jullie al zeggen dat onze merveilleux en kubeerden ook uniek zijn, maar de lambiek is honderd procent uniek. De belangrijkste reden voor zijn unieke karakter schuilt in de productie van de lambiek. De lambiek wordt op een klassieke manier bereid met het zuiverste water, ongemoute tarwe en overjaarse hop. Niets anders. De brouwer mengt al deze ingrediënten en brengt het geheel aan de kook. Als u ooit het geluk hebt om het productieproces bij te wonen, kunt u –op voorwaarde dat u braaf bent geweest- proeven van dit hemelse brouwsel.
Het heeft een zoete, zachte smaak en roept de geur op van Ovomaltine. Het gistingsproces gebeurt spontaan. Als het brouwsel voldoende is ingekookt, is het hoog tijd om het te laten afkoelen en tijdens dit proces vindt het mirakel plaats. Voor het afkoelen wordt de toekomstige lambiek, want in deze fase is het nog een klein Jerommeke, bewaard in open, koperen, niet-vertinde vaten. Natuurlijk gebeurt dit onder een dak, want met ons klimaat zouden de producenten een gerstsoep verkrijgen in plaats van hun goddelijke brouwsel. In de openlucht wordt het bier besmet met een bacterie. O jee, wat een ramp, drinken wij dat bier met al die bacteriën die een hele mooie naam dragen : de Brettanomyces bruxellensis en –lambicus. Gelukkig breiden ze zich alleen uit in het Zennedal en het Pajottenland. Sommige universiteiten van het land hebben menigmaal vruchteloos geprobeerd deze organismen voort te brengen. En dit is waarom de lambiek zo uniek is. Hij kan alleen in Brussel of in de streek ten westen van de hoofdstad worden geproduceerd. Het is dus een positieve besmetting. Na de afkoelingsperiode volgen het gistingsproces en de rijping op houten vaten. En dan is de tijd rijp om te proeven, schuuuut, geen woord, ik ben aan het genieten.