Enkele maanden geleden ontstaan in het groene hart van de Belgische Ardennen, in Sainte-Ode, dringt Le Relais d’Orti zich vandaag al op met een stille vanzelfsprekendheid. Die van een plek die niet wil imponeren, maar wil ontvangen. Gecreëerd door Lisa Driegelinck en Séraphin Boon, overstijgt dit langetermijnproject ruimschoots het idee van een eenvoudig gastronomisch hotel. Het is een bewoonde plek, een gevoelig toevluchtsoord waar natuur, keuken en levenskunst samenkomen.

Hier begint alles bij het landschap. Bossen omarmen, velden ademen, en de stilte nestelt zich als een tastbare aanwezigheid. Het Relais voegt zich naadloos in dit geheel, zonder breuk. Alsof het er altijd al was.

Binnen heerst dezelfde sfeer: lokaal hout, persoonlijke objecten, zacht licht… elk detail vertelt een verhaal, zonder het te benadrukken. Want deze plek hebben Lisa en Séraphin niet alleen bedacht, ze hebben ze opgebouwd, geduldig, bijna acht jaar lang, tot het een verlengstuk van henzelf werd. En dat voel je meteen. Hier word je niet ontvangen. Je wordt uitgenodigd.

Hun parcours verklaart deze juistheid. Ontmoeting tijdens een stage bij Pastorale in de Antwerpse regio, vervolgens Roeselare waar ze Weinbeisserei openen, een vrije en levendige table d’hôtes… tot de drang naar ruimte, natuur en een meer verankerd project hen naar Sainte-Ode leidt. Het terrein, bijna toevallig gevonden, wordt het beginpunt van een groter verhaal. Opnieuw een evidentie.

Le Relais d’Orti voelt als een ademruimte. Slechts elf kamers, een bistro open naar het dorp, een gastronomisch restaurant gericht op de vallei, en binnenkort een wellnessruimte. Een plek op menselijke schaal, bedacht om te vertragen, te blijven, terug te keren naar de essentie.

Maar aan tafel onthult de plek zich volledig.
De maaltijd begint in de salon, bij het zacht knetterende vuur, en glijdt vervolgens naar de eetzaal, waar het hout omhult, ademt en een stille, bijna onzichtbare levensstroom laat circuleren.
Het ritme zet zich vanzelf in. Met uitzicht op de vallei en de moestuin vindt de keuken van Séraphin Boon haar balans. Na passages bij Sea Grill en Bianchin, en beïnvloed door internationale ervaringen, ontwikkelt hij hier een meer geaarde, directe aanpak. Met een vrije geest verkent hij zijn universum. Het product staat centraal, volledig verwerkt, zonder kunstgrepen. Niets komt voorgesneden binnen, alles wordt ter plaatse getransformeerd, met precisie en respect.

Op het bord vertaalt zich dat in een heldere keuken, gedragen door de seizoenen en het moment: artisjok, oester, aardappel, lavendel; radijs, verbena; roodbaars, koolzaad, gekonfijte citroen; morieljes, forel, beuk; eend, rabarber, witloof. Composities die stil voortgaan, maar blijvend indruk maken.

Lisa’s pairing begeleidt met zachtheid en intelligentie, of het nu om wijn, lichtere combinaties of alcoholvrije opties gaat. Tijdens ons bezoek waren het vooral thee en infusies die verrassend onze grenzen verlegden.
De service vindt de juiste toon tussen precisie en warmte: ontspannen vriendelijkheid, oprechte aandacht, zonder formaliteiten.

Gelegen aan de rand van de Orti-reserve, in het hart van het natuurpark van de Twee Ourthes, wordt het Relais ook een vertrekpunt. Voor wandelingen, paden, lange tochten. Maar de echte reis ligt elders. In die zeldzame capaciteit om een plek te creëren waar je je meteen thuis voelt. Waar alles vanzelf lijkt te gaan. En waar, zonder ruis, alles een beetje eenvoudiger wordt.

Misschien ligt daar de ware singulariteit: in het aanbieden van een andere vorm van luxe. Stillere. Meer geworteld. Menselijker.
Een plek waar je komt om te eten, uiteraard.
Maar vooral om te vertragen. Stil te staan. En ergens jezelf terug te vinden.

LD · Eating · april 2026