In Profondeville, op een steenworp van Namen, is Löctave niet langer alleen een belofte. Het is inmiddels een evidentie.

Het restaurant, dat afgelopen herfst de deuren opende, heeft zijn ritme gevonden met een serene vanzelfsprekendheid. Hoog boven de Maas blijft het huis zich profileren als een moment van ademruimte. De tijd vertraagt er vanzelf, het licht glijdt nog steeds over het water en streelt de tafels. Niets is veranderd. En toch heeft alles zijn plaats gevonden.

In deze voormalige herenwoning, omgevormd tot een boetiekhotel, heeft de ingetogen charme wortel geschoten. Diepe groentinten, muurschilderingen en hoge plafonds vormen een decor dat niet wil imponeren, maar omarmen. Zodra je binnenkomt, voel je dat deze plek haar evenwicht heeft gevonden.

In de tuinverdieping bieden de zestien couverts inmiddels een geruststellende regelmaat. Loïc Thirion heeft er zijn handtekening geplaatst. Opgeleid in karaktervolle huizen, waaronder het mythische La Pyramide in Vienne, is hij vandaag helemaal op zijn plaats. Zijn moderne en gevoelige keuken heeft aan maturiteit gewonnen. Nog steeds zoekt ze noch het spektakel noch het effect. Ze beweegt rustig voort, maar met een steeds duidelijkere overtuiging.

De borden hebben die helderheid die de mooiste bevestigde debuten kenmerkt. Elk gerecht maakt deel uit van een vloeiende compositie waarin niets te veel is: een tartelette van gekonfijte tomaten, geroosterde watermeloen, oude balsamico, basilicum en burrata; parelhoen gevuld met shimeji, abrikozen, amandelmelk en vin jaune; gegrilde zeebaars met krokante aardappel en saffraan, seizoensgroenten en mosselen; Iberische pluma van de barbecue met polenta op smaak gebracht met tijm, artichauts barigoule, citroen en ingekookte jus; en als slotstuk aardbeien uit Wépion met witte chocolade, vanille en meringue.

Groenten geven structuur aan het verhaal, de seizoenen bepalen het tempo en het geheel ademt coherentie. Je voelt een chef die met vertrouwen kookt, zonder rigiditeit, maar met een duidelijke ruggengraat.

In de zaal verlengt Faiçal Rhayou deze opwaartse dynamiek. Zijn ervaring, opgedaan in het tweesterrenrestaurant Le Chalet de la Forêt in Brussel, vertaalt zich hier in een precieze, attente en warme service met een natuurlijke elegantie. De machine draait, maar blijft menselijk.

Wat enkele maanden na de opening vooral opvalt, is de constante kwaliteit. Löctave voelt niet aan als een jong restaurant dat nog zoekende is. Het voelt aan als een huis dat al geworteld is, al bewoond.

En mooie beginjaren lijken hier nu al op het begin van een echte bestemming.


LD