In Profondeville, tussen Namen en Dinant, is Löctave niet langer alleen een belofte. Het is nu al een evidentie.

Sinds de opening afgelopen herfst heeft het restaurant zijn ritme gevonden, met een rustige vanzelfsprekendheid. Hoog boven de Maas blijft het huis een plek waar je op adem komt. De tijd vertraagt er als vanzelf, het licht glijdt nog steeds over het water en streelt de tafels. Niets is veranderd. En toch heeft alles zijn plek gevonden.

In deze voormalige herenwoning, die vandaag is omgevormd tot een boetiekhotel, heeft de discrete charme wortel geschoten. Diepgroene tinten, muurfresco’s en hoge plafonds vormen een decor dat niet wil imponeren, maar omhullen. Je stapt binnen en begrijpt meteen dat de plek haar evenwicht heeft gevonden.

Op het tuinniveau getuigen de zestien couverts inmiddels van een geruststellende regelmaat. Loïc Thirion heeft zijn eigen signatuur neergezet. Hij deed ervaring op in karaktervolle huizen, waaronder het legendarische La Pyramide in Vienne, en voelt zich vandaag helemaal thuis. Zijn moderne, gevoelige keuken is verder gerijpt. Ze zoekt nog steeds geen spektakel of effectbejag. Ze beweegt rustig voort, maar met een overtuiging die met elk menu sterker naar voren komt.

De borden hebben die helderheid die een veelbelovend begin bevestigt. Elk gerecht maakt deel uit van een vloeiende compositie waarin alles klopt: hamachi, groene boontjes, citroen, hazelnoten en granaatappel; rundersukade in een open ravioli, ui, kalamansi, dashi en miso; schelvis, bloemkool, broccoli, gerijpte Comté en waterkers; of eendenborst, rode biet, rodekool, pistache en gevogeltejus. Een selectie kazen van La Voie Lactée gaat vooraf aan het slotakkoord: kiwi met verse kaas, amandel en groene shiso.

Groenten vormen de ruggengraat van het verhaal, het seizoen bepaalt het tempo en alles ademt samenhang. Je voelt een chef die met vertrouwen kookt, zonder rigiditeit, maar met een duidelijke eigen koers.

In de zaal zet Faiçal Rhayou die opmars voort. Zijn ervaring bij het Brusselse tweesterrenrestaurant Chalet de la Forêt vertaalt zich hier in een precieze, attente en warme bediening, met een natuurlijke elegantie. Alles loopt gesmeerd, zonder dat het menselijke karakter verloren gaat.

Wat enkele maanden na de opening opvalt, is de constante kwaliteit. Löctave voelt niet aan als een jong restaurant dat nog zijn draai moet vinden. Het voelt als een huis dat al stevig geworteld is, al een ziel heeft.

En wat hier begon als een veelbelovend debuut, lijkt nu al het begin van een mooie ontwikkeling.


LD · Eating · oktober 2026