Aan het einde van de weg, de mooie herberg

Voor sommigen schuilt geluk in glitter en uiterlijk vertoon. Bij La Fermette kiest het voor ingetogenheid. Het leeft in het knetterende haardvuur, in de gevel van natuursteen en in dat zeldzame gevoel dat de tijd hier nooit probeert te versnellen.

Om Falaën te bereiken, moet je Dinant verlaten, de Maasvallei beklimmen en accepteren om te vertragen. De kasteelhoeve verschijnt, onveranderlijk, waarna het dorp zijn rust ontvouwt als iets vanzelfsprekends. Daar, langs een weg die haast geschilderd lijkt, blijft La Fermette dat kostbare idee belichamen van een echte landelijke herberg, oprecht en diep menselijk.

Al jaren groeit het huis zonder lawaai, maar met opmerkelijke standvastigheid. Oude stenen, een warme sfeer, genereuze tafels: niets werd bedacht om artificieel te verleiden. Alles lijkt gebouwd om te blijven bestaan.

In de zaal bepaalt het vuur nog steeds het ritme, terwijl Michael Vancraeynest in de keuken overtuigd vasthoudt aan een aanpak die diep geworteld is in terroir en nabijheid. De chef werkt met echte producten, seizoenen en lokale producenten. Een heldere, gulzige en coherente keuken, waarin techniek volledig ten dienste staat van onmiddellijk plezier.

Het seizoensmenu weerspiegelt die filosofie perfect. De salade van erwtjes “à la française”, verse grijze garnalen en garnalenijs, groene asperges van Ferme de la Couture, waterkers-wasabicondiment en maltaisesaus opent fris en precies. De filet van schorpioenvis met witte asperges en guanciale, afgewerkt met een espuma van daslook, brengt een voller en groener register.

Daarna volgen kalfsfilet met piperade, chorizo en huisgemaakte gereduceerde rodewijnazijn, of de onmisbare entrecote gegrild op houtvuur met bearnaise en gekruide aardappelen, een echte signatuur van het huis. Kazen uit Falaën en omstreken verlengen die verbondenheid met het terroir, voor een zachte finale rond meringue, Granny Smith-appel, kiwi, witte chocolade en mascarponechantilly.

Maar bij La Fermette kan men onmogelijk voorbijgaan aan het mythische kreeftenmenu, waar trouwe gasten elk jaar opnieuw voor terugkeren, sommigen zelfs van ver over heel België. Een ware traditie die bijna cultstatus heeft bereikt.

Van 10 mei tot 30 juni wordt kreeft hier royaal en verfijnd gebracht: scharen in court-bouillon met erwtjes, rabarber en rode biet; geroosterde staart met zoete ui en Parmezaanse crumble; cappuccino van kreeft; vervolgens kreeft gegrild op houtvuur met verse tijm, vooraleer af te sluiten met aardbeien uit Falaën. Een emblematisch menu dat perfect samenvat waar de zaak voor staat: gul, gezellig, precies en diep verbonden met de kunst van het ontvangen.

En dan is er nog Sarah. Met de discrete elegantie van een echte gastvrouw begeleidt ze elke tafel met oprechte aandacht en een warmte die het huis zijn ziel geeft.

Een diep menselijke plek waar eenvoud, vriendelijkheid en authenticiteit regeren. Een favoriet die blijft terugkomen, zonder ooit te vervelen.

LD · Eating · juni 2026